سیر نمیشوم ز تو نیست جز این گناه منسیر مشو ز رحمتم ای دو جهان پناه منسیر و ملول شد ز من خنب و سقا و مشک اوتشنهتر است هر زمان ماهی آب خواه مندرشکنید کوزه را پاره کنید مشک راجانب بحر می روم پاک کنید راه منچند شود زمین وحل از قطرات اشک منچند شود فلک سیه از غم و دود آه منچند بزارد این دلم وای دلم خراب دلچند بنالد این لبم پیش خیال شاه منجانب بحر رو کز او موج صفا همیرسدغرقه نگر ز موج او خانه و خانقاه منآب حیات موج زد دوش ز صحن خانهامیوسف من فتاد دی همچو قمر به چاه منسیل رسید ناگهان جمله ببرد خرمنمدود برآمد از دلم دانه بسوخت و کاه منخرمن من اگر بشد غم نخورم چه غم خورمصد چو مرا بس است و بس خرمن نور ماه مندر دل من درآمد او بود خیالش آتشینآتش رفت بر سرم سوخته شد کلاه منگفت که از سماعها حرمت و جاه کم شودجاه تو را که عشق او بخت من است و جاه منعقل نخواهم و خرد دانش او مرا بس استنور رخش به نیم شب غره صبحگاه منلشکر غم حشر کند غم نخورم ز لشکرشزانک گرفت طلب طلب تا به فلک سپاه مناز پی هر غزل دلم توبه کند ز گفت و گوراه زند دل مرا داعیه اله من#غزل_مولانا ۱۸۲۳

دوستان بزرگوار وقتتان خوش

در جریان باشید که پنجشنبه همین هفته 26 ابانماه ساعت نه صبح در محل کانون مطهری ، کارگاه روش تدریس برگزار است و حضور همه شما عزیزان الزامیست... به امید دیدار

عارفی را پرسیدند: زندگی به جبر است یا به اختیار؟

پاسخ داد: امروز را به اختیار است تا چه بکاریم اما فردا جبر است.

چرا که به اجبار باید درو کنیم هر آنچه را که دیروز به اختیار کاشته ایم.

-------- بدیع بدیع علمیست که از وجوه تحسین کلام بحث میکند. واضع علم بدیع عبداللهبنمعتز (صاحب کتاب البدیع) است. انواع بدیع الف) بدیع لفظی 1- سجع 1) متوازیß چندان مبالغه در وصف ایشان بکردی که وهم تصوّر کند که تریاقاند یا کلید خزانهی ارزاق 2) مطرّفß بر سر گنج مارست و آنجا که درّ شاهوار است نهنگ مردمخوار است. 3) متوازنß به غرّت مالی که دارند و عزّت جاهی پندارند برتر از همه نشینند. 2- موازنه/ مماثله: وقتی که دو واژهی پایان/ میان مصراع با هم دارای سجع متوازن باشند.(در ساختن موازنه از انواع دیگر سجع نیز استفاده میشود)â 3- مماثله/ موازنه: چنانچه تمام یا بیشتر واژههای دو مصراع/ جمله با یکدیگر سجع متوازن داشتهباشند مماثله نامیدهمیشوند. ß مشک و شنگرف است گویی ریخته بر کوهسار/ نیل و زنگار است گویی بیخته بر مرغزار 4- ترصیع: وقتی شکل میگیرد که واژهها در دو جمله/ مصراع دو به دو با یکدیگر سجع متوازی داشتهباشند.ß شکرشکن است یا سخنگوی من است/ عنبرذقن است یا سمنبوی من است 5- ازدواج/ اعناتالقرینه/ تضمینالمزدوج: کنار یکدیگر آوردن سجعهای متوا